سید محمدرضا طباطبایی‌فرد، جانباز قطع نخاع گردنی و از رزمندگان دوران دفاع مقدس، در گفت‌وگو با خبرنگار حیات، با اشاره به حضور خود در عملیات کربلای ۵ در سال ۱۳۶۵ اظهار کرد: در مرحله سوم این عملیات، در منطقه نهر جاسم، شب‌ها نیروهایی در سنگرهای کمین مستقر بودند تا تحرکات دشمن را زیر نظر داشته باشند. ما نیز به‌عنوان نیروی پشتیبان به این سنگرها سرکشی می‌کردیم تا در صورت شهادت یا مجروحیت نیروها، افراد جایگزین اعزام شوند.

وی افزود: در یکی از این سرکشی‌ها، برای دیدار و خداقوت گفتن به چند نفر از دوستانم به سمت سنگری رفتم که در واقع گودالی حفرشده بود و سه نفر در آن حضور داشتند. درست زمانی که می‌خواستم وارد آن شوم، خمپاره ۱۲۰ میلی‌متری در کنار سنگر اصابت کرد. شدت انفجار به حدی بود که صورت برخی از دوستانم بر اثر آتش ناشی از انفجار سوخت و من نیز از ناحیه نخاع مجروح شدم.

خاطراتی از روزهای جنگ و همرزمان شهید

این جانباز دفاع مقدس با بیان اینکه خاطرات فراوانی از دوران حضور در جبهه دارد، به یکی از اتفاقات آن روزها اشاره کرد و گفت: آن زمان فقط ۱۷ سال داشتم و دوستانم به دلیل سن کم، مرا «سید کوچولو» صدا می‌کردند؛ به‌طوری‌که گاهی اسلحه ژسه و سرنیزه‌ام از خودم بزرگ‌تر به نظر می‌رسید.

طباطبایی‌فرد ادامه داد: یک روز دوستان از من می‌پرسیدند فکر می‌کنی چگونه مجروح شویم و ما هم در میان شوخی‌ها درباره محل مجروحیت یکدیگر حرف می‌زدیم. نکته عجیب این بود که بعضی از این حرف‌ها بعدها به واقعیت تبدیل شد. حتی درباره یکی از دوستانم شوخی کردم که گلوله به سرش اصابت می‌کند و زیر پوست سرش می‌رود؛ اتفاقی که متأسفانه همان‌طور رخ داد.

وی با یادآوری خاطره یکی از همرزمانش اظهار کرد: به یکی از دوستانم که داوود نام داشت، گفته بودم که دیگر این دنیا را نمی‌بینی و پیشانی‌اش را بوسیدم. بعدها او به شهادت رسید. چنین اتفاقاتی برای ما در عین شوخی اما بسیار سنگین بود.

این جانباز دفاع مقدس همچنین به لحظات مجروحیت خود اشاره کرد و گفت: در یکی از آخرین مراحل حضورمان در منطقه، به یکی از دوستانم گفته بودم که او از ناحیه کمر مجروح می‌شود و من از ناحیه دست آسیب می‌بینم. اما در عمل، من از ناحیه نخاع مجروح شدم و آن دوستم که برای انتقال من به عقب آمد، از ناحیه دست تیر خورد. این خاطرات، بخشی از روزهای تلخ و در عین حال فراموش‌نشدنی ما در جبهه است.

توصیه به جوانان؛ سختی‌ها نباید موجب ناامیدی شود

طباطبایی‌فرد در ادامه با خطاب قرار دادن نسل جوان کشور گفت: از جوانان می‌خواهم که پایبند به کشور و ارزش‌های انقلاب باشند، فریب تبلیغات بیگانگان را نخورند و بدانند که بسیاری از ادعاهای دشمنان با واقعیت فاصله دارد. همچنین حضور در پیاده‌روی اربعین و بهره‌مندی از معنویت این مسیر، از فرصت‌های ارزشمند برای جوانان است.

وی با اشاره به دشواری‌های اقتصادی و مشکلات معیشتی مردم افزود: می‌دانم که زندگی برای مردم آسان نیست و گرفتاری‌های زیادی وجود دارد، اما انسان باید در برابر سختی‌ها مقاوم باشد. هیچ‌کس با تن‌پروری و صرفاً خوردن و خوابیدن به جایی نمی‌رسد؛ سختی‌ها می‌توانند انسان را قوی‌تر کنند. امیدوارم جوانان با حفظ امید، تلاش و مسئولیت‌پذیری، آینده کشور را بسازند.

این جانباز با تأکید بر اهمیت توجه به مردم خاطرنشان کرد: مسئولان باید به یاد داشته باشند که مردم ولی‌نعمت آن‌ها هستند. هر کاری که ما در مسیر دفاع از کشور و خدمت به مردم انجام داده‌ایم، وظیفه‌مان بوده است و نباید آن را طلبی از مردم بدانیم. برای هر جایگاه و مسئولیتی که امروز وجود دارد، شهیدان و جانبازان بسیاری فداکاری کرده‌اند و خانواده‌های زیادی رنج کشیده‌اند.

وی ادامه داد: مسئولان باید قدر مردم را بدانند و برای حل مشکلات معیشتی آنان تلاش کنند. مردم شایسته احترام و خدمت هستند و مسئولیت‌پذیری در برابر آن‌ها باید در عمل دیده شود، نه فقط در سخن.

ضرورت حفظ کرامت جانبازان و خانواده‌های شهدا

طباطبایی‌فرد در بخش دیگری از سخنان خود با انتقاد از کم‌رنگ شدن جایگاه پیشکسوتان دفاع مقدس در جامعه گفت: یکی از نگرانی‌های من این است که پیشکسوتان جنگ به‌تدریج در جامعه به فراموشی سپرده شوند. جانبازان، خانواده‌های شهدا و آزادگان باید از عزت، احترام و کرامت شایسته برخوردار باشند.

وی افزود: نمی‌توان گفت هیچ توجهی به این قشر وجود ندارد، اما این توجه در برخی بخش‌ها کافی نیست و باید تقویت شود. انتظار داریم مسئولان برای حفظ شأن و منزلت جانبازان و خانواده‌های شهدا اقدامات جدی‌تری انجام دهند و اجازه ندهند کسانی که برای دفاع از کشور از جان و سلامت خود گذشته‌اند، احساس فراموش‌شدگی کنند.

این جانباز قطع نخاع گردنی در پایان تأکید کرد: مردم ایران شایسته بهترین خدمات هستند و مسئولان باید با عمل به وظایف خود، قدردان فداکاری‌های مردم و ایثارگران باشند. حفظ کرامت جانبازان و خانواده‌های شهدا، توجه به مشکلات مردم و خدمت صادقانه، از مهم‌ترین مسئولیت‌هایی است که نباید فراموش شود.

انتهای پیام/ المیرا خرد